Choroby tarczycy nie wykluczają zajścia w ciążę. Trzeba jednak pamiętać, że zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy może być niebezpieczna dla kobiety i płodu. Poważne konsekwencje w ciąży może mieć również zapewnienie tarczycy. Wszystkie te schorzenia znacząco wpływają na rozwój nienarodzonego dziecka. Kobietom w ciąży oraz tym planującym macierzyństwo zaleca się wykonanie badań na tarczycę, celem sprawdzenia, czy ten narząd pracuje prawidłowo. Wcześnie wykryte patologie można zacząć szybko leczyć, co pomoże zapobiegać groźnym powikłaniom. Zobacz, czy i jaki wpływ mają schorzenia tarczycy na przebieg ciąży.

Tarczyca, czyli gruczoł na szyi

Większość osób kojarzy tarczycę tylko jako jeden z gruczołów, który umiejscowiony jest na szyi. Osoby te nie zdają sobie sprawy z tego, jak ważna jest tarczyca dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Gruczoł ten odpowiedzialny jest za wytwarzanie i wydzielanie do krwi hormonów trójjodotyroniny oraz tyroksyny. Hormony te są natomiast odpowiedzialne za kontrolowanie procesów przemiany materii we wszystkich narządach i tkankach. Hormony tarczycy pełnią również ważne funkcje w układach pokarmowym, sercowym, mięśniowym i nerwowym. Dlatego też zarówno zbyt wysoka, jak i zbyt niska ilość hormonów tarczycy we krwi jest szkodliwa dla organizmu.

Hormony tarczycy a rozwój płodu

Hormony tarczycy nie tylko odpowiadają za prawidłowe funkcjonowanie organizmu, ale w czasie ciąży biorą aktywny udział w rozwoju płodu. Ich zadaniem jest regulacja wzrostu tkanek, powstawanie niektórych enzymów, a przede wszystkim pobudzanie dojrzewania ośrodkowego układu nerwowego (mózgu) i kości. W przypadku schorzeń tarczycy w ciąży gruczoł ten może nie wywiązywać się ze swojej roli albo całkowicie ją pominąć. Oznacza to nic innego jak wady rozwojowe u nienarodzonego dziecka. Lekarze zaznaczają, że problemy wynikać mogą zarówno z niedoczynności, jak i nadczynności tego gruczołu.

Niedoczynność tarczycy w ciąży objawia się spowolnieniem przemiany materii, co wpływa na obniżenie temperatury ciała i zwolnione tętno. Ciężarna może zauważyć u siebie powiększenie tarczycy, czyli tzw. wole. Inne objawy niedoczynności tarczycy w ciąży to stałe uczucie zimna, senność i duże osłabienie, suchość i szorstkość skóry, nadmierne przybieranie na wadze, zaparcia, problemy z koncentracją oraz zmniejszenie popędu seksualnego.

Niedoczynność tarczycy w ciąży

Niedoczynność tarczycy w ciąży może skutkować ciężkimi upośledzeniami umysłowymi płodu, wadami układu kostnego, przedwczesnym odklejeniem się łożyska, a w ekstremalnych przypadkach poronieniem. Nasilona niedoczynność jest wskazywana również jako przyczyna trudności z poczęciem dziecka.

Nadczynność tarczycy w ciąży

U kobiet w ciąży cierpiących na nieleczoną nadczynność tarczycy może dojść do wielu komplikacji ciążowych. Narażone są one na nadciśnienie, stan przedrzucawkowy, zmiany w układzie sercowo-naczyniowym. Nadczynność tarczycy w ciąży wpływa również na rozwój dziecka. Wskazuje się, że schorzenie to skutkować może poważnymi wadami płodu lub poronieniem.

Nadczynność tarczycy w ciąży objawia się znacznie szybszą niż normalnie przemianą materii. W praktyce u ciężarnej wzrasta zużycie tlenu i następuje wzmożona produkcja energii cieplnej. W u kobiety z nadczynnością tarczycy notuje się podwyższoną temperaturę ciała, przyspieszoną pracę serca i podwyższone skurczowe ciśnienie tętnicze. Osobie borykającej się z tym schorzeniem jest stale gorąco, jest rozdrażniona, rozdygotana i łatwo się denerwuje. Występuje u niej drżenie mięśni, kołatanie serca, gorąca skóra i biegunka.

Nadczynność tarczycy występuje u ok. 0,4% kobiet ciężarnych. Za przyczyny wystąpienia tego schorzenia podaje się choroby Gravesa i Basedowa, będące tymi autoimmunologicznymi. Polegają one na wytwarzaniu przez układ odpornościowy przeciwciał pobudzających tarczycę do pracy. Jako przyczynę nadczynności tarczycy w ciąży podaje się też przekroczone stężenie gonadotropiny łożyskowej. Najwyższy jej poziom jest pod koniec I trymestru. hCG pobudza znacznie funkcje wydzielnicze tarczycy i może wywołuje nadczynność, zwykle łagodną, która ustępuje w II trymestrze. Póki jednak nie minie, może ona jednak prowadzić do niepowściągliwych wymiotów ciężarnych.

Schorzenia tarczycy w ciąży

Konsekwencje schorzeń tarczycy w ciąży występują zazwyczaj wtedy, gdy choroby nie są leczone. Stąd też przed zajściem w ciążę, już na etapie planowanie dziecka lub zaraz po stwierdzeniu ciąży rekomendowane jest wykonanie badań tarczycy. Z racji tego, że schorzenia tarczycy w ciąży mogą dawać podobne objawy co stan odmienny, aby je zdiagnozować, konieczne jest wykonanie badań hormonalnych.  Na te wybrać się powinny przede wszystkim kobiety, które zauważą u siebie objawy schorzeń tarczycy lub u których w rodzinie takie choroby występowały. Zbadać się należy również w przypadku wystąpienia wcześniejszych poronień bez ustalonej przyczyny oraz jeśli problemy z tarczycą występowały wcześniej i już minęły. Podstawowym badaniem jest oznaczenie stężenia hormonów tarczycy we krwi. Badanie wykonuje się z surowicy krwi, a jego prawidłowy wynik (przed ciążą) wynosi 0,4-06,IU/ml stężenia TSH. Badania tarczycy w ciąży dodatkowo wymaga oznaczenia stężenia fT3 i fT4. Ich prawidłowe wyniki to 2,0-4,0 pg/ml dla hormonu T3 i 0,7-2,2 ng/100 ml dla T4.

[Głosów:0    Średnia:0/5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here