Białaczka limfocytowa CLL – jakie są typowe objawy, przyczyny i sposoby leczenia białaczki limfatycznej?

0
599

Białaczka limfocytowa jest chorobą nowotworową krwi, która występuje u osób dorosłych. W formie przewlekłej charakteryzuje się zróżnicowanym przebiegiem. Może dawać łagodne objawy i nie wymagać leczenia lub wręcz przeciwnie – przybrać agresywną postać, która mimo zastosowania zaawansowanych terapii będzie prowadzić do śmierci. Białaczka limfocytowa związana jest z nieprawidłowymi limfocytami, które wypierają prawidłowe komórki układu krwionośnego i  zajmują szpik kostny, krew i węzły chłonne. Zobacz, jakie są typowe objawy, przyczyny i sposób leczenia białaczki limfatycznej.

Czym jest białaczka limfatyczna?

Białaczka limfatyczna inaczej nazywana też białaczką limfocytową lub w skrócie CLL jest chorobą nowotworową krwi. Należy ona do schorzeń przewlekłych. Polega na niekontrolowanym namnażaniu się, a następnie gromadzeniu zmienionych nowotworowo białych krwinek we krwi i szpiku oraz węzłach chłonnych, wątrobie i śledzionie. Nieprawidłowe limfocyty wypierają zdrowe krwinki i atakują organizm. Większość zmienionych nowotworów białych krwinek pochodzi z limfocytów B.

Białaczka limfatyczna – grupa ryzyka

CLL jest chorobą, która dotyka osoby dorosłe. Szacuje się, że stanowi od 25 do 30% wszystkich białaczek. Przede wszystkim zapadają na nią osoby starsze. Najczęściej diagnozuje się ją u pacjentów, którzy ukończyli 65 rok życia. Dane medyczne wskazują, że dziś na świecie jest ok. 7 tysięcy chorych na CLL, jednak grupa ta z roku na rok się powiększa. Agresywna postać białaczki limfatycznej występuje u ok. 7% pacjentów. Postać ta jest odporna na znane współczesnej medycynie terapie i rozwija się tak, jakby żadne leczenie nigdy nie zostało podjęte. Szacuje się, że osoby z agresywną formą białaczki limfocytowej mogą przeżyć do 4 lata.

Białaczka limfocytowa – przyczyny wstępowania

Przyczyny występowania białaczki limfocytowej do dnia dzisiejszego nie są znane. Mimo prowadzenia badań naukowych w tym zakresie lekarze i naukowcy nie są w stanie jednoznacznie stwierdzić, co wywołuje tę chorobę. Podejrzenia padają na predyspozycje genetyczne. Wynika to z tego, że w ostatnich czasach zauważono, że CLL występuje rodzinnie. Mutacje genetyczne wykryto o ponad 80% pacjentów zmagających się z białaczką limfocytową.

Jakie są objawy białaczki limfocytowej?

Objawy białaczki limfocytowej są niezwykle zindywidualizowane. W niektórych przypadkach choroba może nie dawać żadnych symptomów. Statystyki medyczne wskazują, że z bezobjawowym przebiegiem spotykamy się u ok. 30% choroby, u których ten typ białaczki został wykryty. U pozostałych osób objawy CLL mogą być niespecyficzne. W dużej mierze uzależnione są one od stadium choroby.

Niemniej jednak wskazuje się, że najczęściej symptomem białaczki limfocytowej są niebolesne powiększenia węzłów chłonnych oraz zmęczenie. Ponadto objawom tym może towarzyszyć nagła utrata masy ciała, przewlekle podwyższona temperatura ciała, poty nocne. Podejrzenie białaczki limfocytowej zachodzi również u osób, u których występuje obniżona liczba czerwonych krwinek, obniżenie odporności i zwiększona skłonność do zakażeń.

Wykrywanie białaczki limfocytowej

W przypadku, gdy podejrzewa się białaczkę limfocytową, w pierwszej kolejności chory kierowany jest na szczegółowe badania krwi. W przypadku, gdy nieprawidłowe wyniki utrzymują się powyżej 3 miesięcy, można stwierdzić CLL. Nieprawidłowe wyniki to te, które wykazują podwyższony poziom limfocytozy krwi niewyjaśnionej innymi schorzeniami. W diagnostyce wskazane są również badania cytogenetyczne, które pozwalają dobrać odpowiednią terapię leczenia. Trzeba jednak zaznaczyć, że w Polsce dostęp do nich jest bardzo ograniczony. Dane medyczne podają, że przeprowadza się je jedynie u ok. 20% pacjentów, u których stwierdzono CLL.

Białaczka limfocytowa – leczenie

Leczenie białaczki limfocytowej opiera się przede wszystkim na farmakologii. Standardem jest połączenie przyjmowania leków z chemioterapią i immunoterapią. Należy jednak podkreślić, że białaczka limfocytowa nadal uważana jest za chorobę nieuleczalną, z wyjątkiem kilku przypadku. Wyleczenie jest możliwe w przypadku przeszczepiania szpiku kostnego od dawcy rodzinnego lub niespokrewnionego. Przeszczep ten nazywa się przeszczepieniem allogenicznym i możliwy jest tylko u osób poniżej 65 roku życia. Wiąże się to z tym, że po jego przeprowadzeniu może dojść do groźnych powikłań. Stąd też głównie leczenie opiera się jedynie na eliminowaniu objawów CLL, przywdzianiu cytopeniom i kontrolowaniu liczby leukocytów we krwi. Nowoczesne metody pozwalają jednak na uzyskanie całkowitej remisji, a nawet na eradykację choroby resztkowej, dzięki czemu życie chorego znacznie się przedłuża. Największym wyzwaniem jest jednak leczenie agresywnej formy CLL. Nie działają na nią standardowe leki, a jedyną możliwością znaną dziś jest przeszczep szpiku (w przypadku osób młodych).  Przyszłością leczenia białaczki limfocytowej mają być leki celowane, które będą hamować enzymy odpowiedzialne za rozwój tej choroby.

Białaczka limfocytowa – rokowania

Białaczka limfocytowa w wielu przypadkach przebiega w sposób łagodny. W takich sytuacjach rokowania to ok. 10-20 lat życia. W przypadku agresywnej formy choroby mówi się o rokowaniu kilku lat.

[Głosów:0    Średnia:0/5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here