Niemożność posiadania biologicznego potomstwa, czyli bezpłodność to problem coraz większej ilości par. Przyczyny bezpłodności są bardzo różne. Co więcej, medycyna wyróżnia w tym zakresie zarówno bezpłodność, jak i bezpłodność. Te dwa pojęcia różnią się od siebie. Rozróżnienie tych dwóch pojęć jest niezwykle ważne, ponieważ zdiagnozowanie problemu pozwala na rozpoczęcie leczenia. Zobacz, czym różni się bezpłodność od niepłodności.

Światowa Organizacja Zdrowia bardzo dokładnie definiuje, czym jest bezpłodność i niepłodność. Bezpłodnością określa się stan, kiedy występuje trwała niemożność posiadania biologicznego potomstwa. Z bezpłodnością tylko w Polsce spotyka się ok. 1,5 miliona par. W większość bezpłodność jest niezawiniona i może wynikać z problemów zarówno po stronie kobiety, jak i mężczyzny. Niepłodność to natomiast stan, kiedy kobieta nie może zajść w ciążę mimo regularnego współżycia seksualnego bez żadnego zabezpieczenia. Aby móc mówić o niepłodności, do zapłodnienia nie może dojść przez 12 miesięcy. Niezdolność jest stanem odwracalnym i poddawanym leczeniu.

Przyczyny bezpłodności

Bezpłodność to stan, kiedy posiadanie biologicznego potomstwa nie jest możliwe. Stan ten jest nieodwracalny, a osoby bezpłodne nie są poddawane leczeniu. Jako przyczyny bezpłodności wymienia się:

  • Kobiety: zabieg usunięcia macicy, a przez to utratę przez nią podstawowych funkcji; może to być spowodowane np. wcześniejszą menopauzą czy usunięciem jajników;
  • Mężczyźni: utratę jąder na skutek nieszczęśliwych wypadków, uszkodzenia nasieniowodów, które mogą być przyczyną powikłań po operacjach i zabiegach w obszarze miednicy mi przepukliny, stanach zapalnych lub nowotworów.

Czym jest niepłodność?

Światowa Organizacja Zdrowia niepłodnością nazywa stan, kiedy do zapłodnienia nie dochodzi mimo regularnego współżycia (3-4 razy w tygodniu) bez żadnych zabezpieczeń. Niepłodność stwierdza się, jeśli do zapłodnienia nie dochodzi przez 12 miesięcy. Diagnoza jest początkiem badań i testów, które mają podać przyczyną niepłodności. Dolegliwości ta można leczyć. WHO podaje, że współcześnie niepłodność jest chorobą społeczną, czyli schorzeniem rozpowszechnionym o przewlekłym charakterze. Leczenie niepłodności jest możliwe, ale trudne. Wymaga regularnej opieki medycznej. Niepłodność może dotyczyć i kobiet, i mężczyzn.

Objawy niepłodności

Objawy niepłodności inne są u kobiet, a inne u mężczyzn. Przesłanki wskazujące, że kobieta może mieć problemy z zajściem w ciążę to:

  • Nieregularne cykle menstruacyjne, które pojawiają się co 2-3 miesiące;
  • Silne dolegliwości w czasie miesiączki oraz nieprawidłowości krwawienia, które mogą wywoływać brak owulacji lub jej zaburzenia;
  • Nasilone bóle brzucha, które mogą wskazywać na poważne kobiecie schorzenia, których powikłania to niepłodność; ból brzucha przy niepłodności może pojawiać się także w czasie stosunków;
  • Upławy, wydzielina z pochwy o zmienionej konsystencji, kleistość, ilość i zapach.

Objawy niepłodności u mężczyzn to natomiast: zaburzenia erekcji, brak popędu seksualnego, spadek możliwości seksualnych, zmniejszona ejakulacja, bóle jąder i prostaty.

Przyczyny niepłodności

Niepłodność może wynikać z wielu powodów od tych bardzo błahych po poważne. Niekiedy problemy z poczęciem dziecka są wynikiem nieprawidłowej diety partnerów lub partnera, używek, otyłości, siedzącego trybu życia, zaburzeń hormonalnych, czynników środowiskowych, choroby nowotworowych, tarczycy, stanów zapalnych jąder, gruczołu krokowego, pęcherzyków nasiennych, zaburzeń układu odpornościowego, stresu, depresji, innych czynników psychicznych. U kobiet niepłodność może również wywoływać endometrioza.

Leczenie niepłodności

Diagnoza niepłodności wymaga wykonania badań i testów zarówno u kobiety, jak i mężczyzny. Leczenie nakierowane jest na wyeliminowanie przyczyny niepłodności. Trzeba jednak pamiętać, że kuracje nie zawsze kończą się sukcesem. Leczenie niepłodności jest bardzo trudne, czasochłonne i kosztowne. Często wymaga nie tylko terapii medycznej, ale i wizyty pary u psychologa, który pomoże sobie poradzić z aktem utrudnionego zajścia w ciążę.

Diagnoza niepłodności u mężczyzn

Postawienie diagnozy niepłodności mężczyzny poprzedzone jest badaniami na płodność. U mężczyzn wykonuje się:

  • Badanie spermy (nasienia) – określa ono budowę, ilość, jakość i aktywność plemnika;
  • USG worka mosznowego – badanie to opisuje wielkość, budowę oraz ewentualne zmiany patologiczne na jądrach;
  • Test SCD – jest to badanie dyspersji chromatyny plemników; zaleca się wykonanie go mężczyznom po 40 roku życia oraz tym, którzy nastawieni są na szkodliwe czynniki środowiska i toksyny; te mogą uszkodzić DNA plemników i prowadzić do niepłodności;
  • Technika MSOME – pozwala zbadać budowę plemników w 6000-krotnym powiększeniu oraz wyselekcjonowanie tych najlepiej rokujących; badanie jest niezbędne przy zapłodnieniu in vitro;
  • Biopsja jądra – badanie wykonuje się przede wszystkim u mężczyzn, u których wykryto brak plemników w nasieniu; test polega na pobraniu tkanki z jądra poprzez nakłucie/nacięcie moszny.

Diagnoza niepłodności u kobiet

Aby potwierdzić niepłodność kobiety wykonuje się: badanie na drożność jajowodów, USG narządów rodnych, test owulacyjny, test PCT, histeroskopię, badanie immunologiczne oraz hormonalne, laparoskopię.

[Głosów:0    Średnia:0/5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here