Próchnica – przyczyny powstawania i sposoby leczenia

0
1778

O zdrowych i pięknych zębach marzy każdy z nas. Trudno jednak je posiadać myjąc je tylko rano i wieczorem i nie wdrażając żadnej dodatkowej pielęgnacji. W takim wypadku zęby szybko może zaatakować próchnica. Jest to choroba zębów wywoływana przez bakterie. W Polsce próchnica jest powszechnym problemem. Stomatolodzy szacują, że zmaga się z nią aż 95% osób dorosłych. Choroba ta dotyka również dzieci i nastolatki. Na szczęście z próchnicą zębów możemy skutecznie walczyć. Profilaktyka próchnicy jest powszechnie znana, a jej leczenie przeprowadzane jest w każdym gabinecie stomatologicznym. Zobacz, jak zapobiegać i leczyć próchnicę zębów.

Czym jest i jakie są powody próchnicy zębów?

Próchnica zębów jest chorobą wywoływaną przez bakterie. Przyczyny jej powstania są złożone i wbrew pozorom nabawić się jej można nie tylko jedząc duże ilości słodyczy. Stomatolodzy próchnicę zębów określają jako proces polegający na stopniowym rozpadzie tkanek twardych zęba oraz jego odwapnieniu. Główną przyczyną próchnicy są bakterie.

Szacuje się, że w ludzkiej jamie ustnej można spotkać ponad 300 gatunków. Większość z tych baterii nie jest szkodliwa, do tych niebezpiecznych i wywołujących próchnicę zalicza się te odpowiadające za rozkład cukrów. Produkują one kwasy organiczne i niestraszne im jest kwaśne środowisko jamy ustnej. Uważa się, że główną przyczyną powstawania próchnicy są bakterie streptococcus mutans. Tworzą one miękki i szczelnie przylegający do zębów żółty nalot tzw. płytkę nazębną. Jej masa to w 80% drobnoustroje, a w 20% organiczne podłoże, które pozwala na jej przyleganie do zęba. Bakterie próchnicowe żywią się nie tylko cukrami, ale także i węglowodanami, które głównie składają się z dwucukrów i cukrów prostych. Stąd też przyczyną próchnicy jest nie tylko jedzenie słodyczy, ale i podjadanie między posiłkami np. owoców, picie kawy, herbaty czy soków.

Jak powstaje próchnica?

Bakterie znajdujące się w jamie ustnej odpowiedzialne za rozkład cukrów w procesie tym wytwarzają kwasy chemiczne. Kwasy takie jak mlekowy, octowy czy masłowy obniżają naturalne pH w jamie ustnej. Proces ten doprowadza do demineralizacji szkliwa, czyli do rozpuszczania i wypłukiwania zawartych w nich jonów wapnia. Zaatakowane szkliwo staje się w następstwie tych procesów porowate, co ułatwia pojawienie się na jego powierzchni próchnicy. Próchnica na zębach objawia się jako biała, matowa plama. Może ona ciemnieć od barwników pochodzących ze spożywanych produktów.

Jak leczyć próchnicę?

Leczenie próchnicy na pierwszym etapie jej występowania nie wymaga inwazyjnych zabiegów stomatologicznych. Nie konieczne jest leczenie kanałowe, a nawet borowanie. Aby jednak unikać tych przykrych zabiegów, należy jak najszybciej udać się do stomatologa. Lekceważenie i nieleczenie próchnicy sprawi, że szkodliwe kwasy będą działać na szkliwo, a to może doprowadzić do przedostania się bakterii do wnętrza zęba i zniszczeniu przez nią zębiny. W efekcie tego w zębie powstanie dziura nazywana przez dentystów ubytkiem próchnicowej. W takich przypadku mamy do czynienia z zaawansowaną próchnicą, którą najczęściej trzeba leczyć kanałowo. Zaawansowana próchnica w praktyce oznacza, że bakterie dostały się w głąb zęba i zbliżają się do jego miazgi. Objawami zaawansowanej próchnicy jest ból zęba oraz jego wrażliwość na zimno i ciepło. Uratowanie zęba objętego próchnicą jest możliwe, gdy na dnie ubytku pozostała cienka warstwa zdrowej zębiny, jeśli jej nie ma, konieczne jest usunięcie miazgi, czyli rozpoczęcie leczenia kanałowego. Efektem takiego leczenia jest martwy ząb, który jest wrażliwy, łatwo go ukruszył oraz złamać.

Podsumowując, leczenie próchnicy uzależnione jest od stanu jej zaawansowania oraz stanu zębów. Leczenie może opierać się na:

  • Reminalizacji – tą metodą leczy się próchnicę początkową, której objawami są widoczne białe lub ciemniejsze plamki na zewnątrz; metoda to polega na oczyszczeniu zębów i nałożeniu na nie fluoru w formie żelu lub lakieru; preparat ma pomóc w odbudowie uszkodzonych miejsc; remineralizację należy powtarzać;
  • Plombowanie – metoda ta stosowana jest, gdy próchnica spowodowała niewielkie ubytki i uszkodziła zębinę; polega ona na usunięciu chorej tkanki i wypełnieniu ubytku odpowiednim materiałem;
  • Leczenie kanałowe – stosowane jest przy zaawansowanej próchnicy; polega na wyjęciu miazgi zęba i oczyszczeniu kanału, który następnie wypełnia się pastą stomatologiczną i zakłada plombę.

Do czego może prowadzić próchnica?

Lekceważenie chorób zębów, w tym próchnicy jest bardzo niebezpieczne. Powstające w wyniku próchnicy zgorzele oraz zapalenia mogą rzutować na cały organizm i powodować wiele problemów zdrowotnych. Nieleczona próchnica powoduje m.in. chorobę reumatologiczną, zapalenie wsierdzia i mięśnia sercowego, kłębuszków zapalenie nerek, zapalenie tęczówki oka oraz żył, zapalenie ozębnej.

Czym są zgorzele zęba?

W wyniku nieleczonej próchnicy, która objęła miazgę zęba, dochodzi do rozpoczęcia procesu gnilnego. Rozkład ten dotyczy miazgi zęba i w jego efekcie występują tzw. zgorzele. Bardzo często nie dają one żadnych i objawów, a ból pojawią się dopiero przy zapaleniu otrzewnej. Wystąpienie tej choroby oznacza, że znika ostatnia bakteria zatrzymującą zakażenie w obrębie zęba i stan zapalny rozprzestrzenia się na cały organizm.

Ostre zapalenie otrzewnej objawia się silnym bólem zęba, głowy, szczęki, gorączką, obrzękiem i osłabieniem, może również utworzyć się ropień. W przypadku, gdy zapalenie otrzewnej ma przebieg przewlekły, zazwyczaj przez długi czas toczy się bezobjawowo. Towarzyszy mu ostry atak bólu, który zazwyczaj zmusza do  wizyty u dentysty, ten w pierwszej kolejności próbuje podjąć leczenie kanałowe, a gdy nie przynosi ono efektu, może wykonać tzw. resekcję wierzchołka korzenia. Zabieg polega na odcięciu i oczyszczeniu kości. Trzeba jednak pamiętać, że nieraz wszystkie metody leczenia zawodzą i zęba trzeba usunąć.

Jak zapobiegać próchnicy?

Aby nie mieć problemów z próchnicą o zęby należy odpowiednio dbać, na ich stan wpływa wiele czynników. Mówi się, że odpowiada za nie już dieta matki i jej przyzwyczajenia. Wynika to z tego, że zęby kształtują się już w życiu płodowym ok. 4 tygodnia, dlatego też kobieta w ciąży zaleca się ograniczenie cukrów oraz spożywanie dużej ilości produktów białkowych. Na jakość zębów wpływa również witamina a, c i d oraz wapń. Brak tych suplementów w diecie może prowadzić m.in. do niedorozwoju szkliwa.

[Głosów:2    Średnia:3.5/5]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here